Onderwijs in relatie tot P2P/Feedbacksysteem: verschil tussen versies

Een theoretische duiding die relevant is voor het concept feedbacksysteem is de cybernetica. De grondlegger van de cybernetica is de Amerikaanse wiskundige Norbert Wiener. Hij publiceerde het boek ‘Cybernetics: Or the Control and Communication in the Animal and the Machine’. Hij beschrijft cybernetica als de studie van feedback, communicatie en controle zowel in levende organismen als in machines en organisaties. De focus ligt op hoe informatie verwerkt wordt en hoe op informatie gereageerd wordt. Hierdoor kunnen veranderingen ontstaan waardoor de uitvoering eventueel verbeterd kan worden. Het begrip ‘terugkoppeling’ was al bekend ver voor de tijd dat Wiener met het begrip ‘cybernetica’ op de proppen kwam. Het terugkoppelmechanisme werd namelijk al in de 19de eeuw bij stoommachines toegepast bij het beheersen van de snelheid of het toerental. Norbert Wiener was echter de eerste die het begrip informatie betrok bij de werking van de terugkoppeling (Wikipedia, 2014).
 
Cybernetica is een transdisciplinaire benadering die regulerende systemen, hun structuren, beperkingen en mogelijkheden verkent. Het is dus de wetenschap die zich bezighoudt met besturing van biologische en mechanische systemen met behulp van terugkoppeling. Het principe van de cybernetica is gebaseerd op de in- en output rondom een bepaald systeem. De input is het gevolg van de invloed van de omgeving op het systeem. Wanneer iemand feedback geeft op jouw taak, zal dit invloed hebben op hoe je deze taak verder gaat aanpakken. De output daarentegen geeft de invloed weer die het systeem op de omgeving heeft. Men spreekt daarom van een circulaire causale relatie. In- en output zijn gescheiden door een tijdsduur, zoals voor en na of verleden en heden. Men spreekt bij cybernetica zowel over positieve als negatieve feedback. Negatieve feedback zorgt ervoor dat de input vermindert en zorgt voor een inherente stabilisering. Negatieve feedback wordt ook wel ‘deviation reducing feedback’ genoemd en is erop gericht veranderingen tegen te gaan. Positieve feedback is de vorm van feedback die erop is gericht dat het systeem verandert en dat een bepaalde systeemnorm, die tot dan toe gold, wordt losgelaten. Een andere term voor positieve feedback is ‘deviation amplifying feedback’. Hierbij wordt de input dus verhoogd (Pespmc1.vub.ac.be, n.d.).
 
Een specifieke invalshoek van feedbacksysteem houdt in dat er bij allerlei instellingen zoals bijzondere jeugdzorg of ziekenhuizen gebruik wordt gemaakt van feedbacksystemen voor het bewaken van de kwaliteit en het welbevinden van de bewoners. Bijvoorbeeld bij bijzondere jeugdzorg gaat men op individuele wijze preventief rond alcohol- en/of cannabisgebruik te werk. Aan de hand van vier vragen wordt er gepeild naar de jongere zijn alcohol- en/of cannabisgebruik en naar zijn perceptie van het gebruik bij zijn leeftijdgenoten. De jongere krijgt onmiddellijk objectieve feedback over zijn eigen gebruik doordat hij geïnformeerd wordt over het gebruik van alcohol en cannabis bij zijn leeftijdsgenoten. Door correcte informatie over het gebruik en de normen hierover stelt men zijn eigen gedrag in een ander daglicht. Hierdoor wordt de motivatie van de jongere om met zijn gebruik te minderen, te stoppen of om niet-gebruik vol te houden, beïnvloed (Vad, n.d.).
Informatie afkomstig van https://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.