Tarot/Tarot van Marseille: verschil tussen versies

7 bytes verwijderd ,  7 jaar geleden
opmaak, typo
Geen bewerkingssamenvatting
(opmaak, typo)
 
==Oorsprong==
Een tarotspel dat aan de Marseille-versie vooraf gaat is een 15e-eeuws, uit Noord-Italië afkomstig spel waarvan nog enkele kaarten zijn overgebleven. De oorsprong van de tarot is nogal duister. De Franse occultist [[Papus]] geloofde net als [[Eliphas Levi]] in een Egyptische oorsprong en speculeerde er op dat zwervende zigeuners ''(bohémiens)'' de tarot naar Europa hadden gebracht. <small>(Papus: 'Le Tarot des Bohémiens'.)</small> Andere auteurs dachten dan weer dat de zigeuners (Roma) de tarot via Italië geïntroduceerd hadden in Frankrijk. Een meer plausibele verklaring is dat, toen Frankrijk Milaan veroverde in [[1499]], de Franse en Zwitserse soldaten waarschijnlijk de Milanese tarotkaarten hebben gezien zoals die nu nog in de Gary Collection van de bibliotheek van Yale University te bezichtigen vallen.<small(>(Cary Collection in de 'Beinecke Rare Book and Manuscript Library', Yale University in New Haven, Connecticut)</small>. Vandaar zou het 'Milanese' ontwerp zich dan verspreid hebben over Zwitserland en Oost-Frankrijk. Ergens in de 16e eeuw werd wat nu bekend is als 'Tarot de Marseille' de standaard tarotset in deze Franssprekende gebieden.
 
De tarot van Nicolas Conver, gegraveerd in 1760, werd lange tijd beschouwd als de oudste in Marseille geproduceerde tarot. Zijn erfgenaam Philippe Camoin heeft in 2001 echter bekendgemaakt dat er een vroeger exemplaar van François Chosson bestaat, dat bijna een eeuw eerder werd gemaakt (1672). Hij kwam het op het spoor dankzij de documenten van zijn grootouders en vond het in een Zwitsers museum te Soleure, waar men eigenlijk niets afwist van de herkomst. <small>(Zie website van Camoin: [http://www.camoin.com/tarot/-Le-Tarot-de-Nicolas-Conver-.html ''Le Tarot de Marseille ancien le plus célèbre''])</small>
 
Alhoewel de geschiedenis van speelkaarten in Europa al aanvangt in de late 14e eeuw begint, dateert de opvatting over de tarot als 'magisch systeem' en verondersteld symbolisch compendium van wijsheid slechts van tweehonderd jaar terug. Tarotkaarten werden voordien zowel voor gewoon kaartspel als voor voorspelling gebruikt, maar het is pas door [[Antoine Court de Gébelin]]s werk "Le Monde Primitif Analysé et Comparé avec Le Monde Moderne" uit [[1773]] dat het occult gebruik van de tarot op de voorgrond kwam. En dat is tot op heden zo gebleven. Court de Gébelin was op visite bij vrienden die met de tarot aan het spelen waren. Hij onderzocht de kaarten van de Grote Arcana (de troefkaarten) en kwam tot de conclusie dat het een meer dan drieduizend jaar oude geheime doctrine van Egyptische priesters bevatte. Het was de negentiende-eeuwse occultist [[Gérard Encausse]], ook gekend onder de naam [[Papus]], die het spel de naam ''Tarot de Marseille'' gaf in zijn boek [[Tarot des Bohémiens]] (1889). In dat boek noemde hij het tarotspel, naar het voorbeeld van Gébelin, "Le Clef absolue de la science occulte le plus ancien du monde". Ook de titel van Papus boek "Le Tarot De Bohémiens" was geïnspireerd op Gébelins theorie over een veronderstelde oud-Egyptische afkomst. <small>(Richard Cavendish: 'The Tarot' - hoofdstuk 2. The universal key (Chancellor Press))</small>
 
==Structuur==
7.344

bewerkingen

Informatie afkomstig van https://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.