Shakespeares toneelstukken/The Winter's Tale: verschil tussen versies

The Winter's Tale als romance
(The Winter's Tale als romance)
 
== Parallellen met Othello en Lear ==
Net als Othello lijdt Leontes aan een onredelijke jaloezie die hem ten slotte ten gronde zal richten. Net als generaal Othello zijn geliefde Desdemona samen met zijn enige kans op geluk vernietigt, laat Leontes zich verblinden door zijn jaloezie, wat leidt tot de dood van Hermione (die overigens wonderbaarlijk zal verrijzen...) Er is wel een belangrijk verschil: de jaloezie van Othello wordt door een externe kwade kracht in de persoon van Iago gang gezet, terwijl Leontes ziekelijke jaloezie ontspruit uit zijn eigen angst als man om te worden verlaten zonder dat iemand anders hem in die richting stuurt. Hij wordt zozeer beheerst door zijn fantasie dat hij niet meer in staat is om op een rationele manier naar de feiten te kijken, en die tonen duidelijk aan dat Hermione geen schuld treft. Ook zijn levenslange vriendschap met Polixenes en zijn trots om vader te worden van een troonopvolger, gooit hij weg. Net als de gek geworden koning Lear, komt hij tot de conclusie dat de seksuele daad en onkuisheid onlosmakelijk verbonden zijn met de menselijke conditie op deze aarde en dat het kwaad precies daarin huist. De bedrogen echtgenoot op deze liederlijke planeet ("''bawdy planet"'') vergelijkt hij met de bezitter van een vijver waarin de buurman lustig zijn eigen hengel hangt ("''his pond fished by his next neighbor"''). Net als in King Lear lijdt waanzin tot een omkering van waarden: kosmische orde wordt chaos, wettelijkheid tot wetteloosheid, redelijkheid tot waanzin.
 
== The Winter's Tale als romance ==
Ondanks de tragische gebeurtenissen die plaatsvinden, valt het te verdedigen om dit stuk een romance te noemen. De laatste twee bedrijven verschillen aanzienlijk in toon van de voorgaande. In de eerste helft van het stuk was Leontes de protagonist, in de tweede helft is het vooral de vrolijke venter, zwerver en zakkenroller Autolycus die de show steelt en zorgt dat liefdesperikelen worden opgelost. Shakespeare maakt in zijn verhaal gebruik van een aantal dingen die kenmerkend zijn voor de romance: een aan de elementen overgeleverde en verlaten baby, een prinses die door herders wordt opgevoed, een vermomde prins, een zeereis (Bohemen geeft Shakespeare zelfs een kustlijn!) en een scène waarin het allemaal samenkomt en iedereens ware identiteit wordt onthuld. Ook typische karakters bij een komedie ontbreken niet: clowns, olijke marskramers, bedeesde herderinnen.
 
== Receptie en adaptaties ==
7.344

bewerkingen

Informatie afkomstig van https://nl.wikibooks.org Wikibooks NL.
Wikibooks NL is onderdeel van de wikimediafoundation.